Μαμ-ά!!

Επιστρέφοντας από Ναύπλιο την περασμένη Κυριακή, δεν πήραμε το δρόμο προς Άργος για να βγούμε στην εθνική οδό. Ακολουθήσαμε τον δρόμο προς Τίρυνθα και Μυκήνες, διασχίζοντας την πανέμορφη γή της Αργολίδας, μέσα από τους πορτοκαλεώνες. Βλέποντας ως εκεί που φτάνει το μάτι, τα πανέμορφα δέντρα φορτωμένα εσπεριδοειδή έτοιμα για συγκομιδή, αναρωτιέται κανείς γιατί οι πάγκοι των σούπερ μάρκετ είναι ακόμα γεμάτοι πορτοκάλια εισαγωγής. Φυσικά βρήκαμε κατά μήκος του δρόμου πάγκους που πουλούσαν ολόφρεσκα πορτοκάλια και μανταρίνια, μαζεμένα την ίδια μέρα από το δέντρο, ολόφρεσκα. Φέραμε λοιπόν στο σπίτι αρκετή ποσότητα φρέσκα μανταρίνια κλημεντίνες και μικρά ζουμερά πορτοκαλάκια με λεπτή φλούδα και χωρίς κουκούτσια. Τα φρέσκα εσπεριδοειδή, μπορούν να διατηρηθούν για εβδομάδες, αν αποθηκευθούν σε δροσερό μέρος, και σε καλάθι - όχι κλεισμένα σε σακούλες γιατί σαπίζουν. Έχουμε λοιπόν αρκετά για πολύ καιρό. Να στύβουμε φρέσκους χυμούς, μανταρινάκια για κολατσιό στο σχολείο, κα...

Εκτέλεση: Προλαβαίνετε - δεν προλαβαίνετε! Άργησα να γράψω το post και σε μερικές περιοχές έχουν αρχίσει να μαυρίζουν στα δέντρα. Για να γίνουν τσακιστές, πρέπει να μαζευτούν πράσινες, σκληρές, να τις χτυπάς με το σφυράκι ή την πέτρα πάνω σε μαρμαράκι και να κάνουν "κλατσ!" και να σκάνε. Καθώς τις τσακίζεις λοιπόν μία μία, τις ρίχνεις σε δοχείο με νερό μπόλικο να κολυμπάνε. Βάλτε γάντια και ποδιά - το ζουμί τους λεκιάζει απίστευτα!

Είναι  τώρα η εποχή τους και οι συκιές είναι φορτωμένες. Παραγωγικό δέντρο... ποτέ δεν καταναλώνεται όλη η σοδειά, το μεγαλύτερο μέρος καταλήγει στο έδαφος. Όσα και να φάμε, όσα και να μοιράσουμε, όσα και αν χρησιμοποιήσουμε για μαρμελάδες και γλυκά, πάλι περισσεύουν. Παρακάτω μια παραλλαγή της κλασσικής μαρμελάδας σύκου, που μας αρέσει πολύ, και την φτιάχνουμε τώρα που υπάρχουν τα σύκα σε αφθονία, και σφραγίζοντάς την σε αποστειρωμένα βάζα έχουμε όλο το χειμώνα για το ψωμί αλλά και για πάστα φλώρα. Υλικά: 1 κιλό σύκα καθαρισμένα και κομμένα στα τέσσερα 1/2 κιλό ζάχαρη καστανή 1 ποτηράκι κρασιού μαύρο ρούμι (ή κονιάκ) χυμό μισού λεμονιού (διατηρεί το χρώμα ανοιχτό)

Στον κήπο με τη Δήμητρα (ετών 4,5 πλέον) μαζεύουμε ελιές. Η Δήμητρα κρατάει ένα ρομαντικό καλαθάκι και τις μαζεύει από τα κλαδιά που κρέμονται χαμηλά, μία μία με τα δαχτυλάκια της. - Μαμά η ελιά είναι ευλογημένο δέντρο... - ... - ... γιατί μας το έδωσε η θεά Αθηνά... - ... - ...και νίκησε τον Ποσειδώνα που έδωσε σκέτο νερό. Γι αυτό η Αθήνα πήρε το όνομά της από την Αθηνά. Αν είχε νικήσει ο Ποσειδώνας, θα την έλεγαν Ποσειδωνία, και μας ποσειδωνούς και δεν θα είχαμε λάδι. - !! (μπράβο στις δασκάλες του προ-νηπιου) Εδώ έχω γράψει πώς παστώνονται οι ελιές να γίνουν θρούμπες, εδώ και εδώ πώς γίνεται πάστα ελιάς.

Υλικά: ντοματάκια μακρόστενα (πομοντόρι) ώριμα αλλά όχι παραγινωμένα. αλάτι, καλύτερα ανθό, αλλιώς ότι έχουμε. ταψί, τούλι, μανταλάκια Για το βαζάκι: λάδι, μυρωδικά της αρεσκίας μας (σκόρδο, μαϊντανό ή βασιλικό, κόκκους πιπεριών, πιπερίτσα καυτερή, κάπαρη). Εκτέλεση: Τα πλένουμε και τα κόβουμε κατά μήκος στη μέση. Τα αραδιάζουμε στο ταψί με την κομμένη πλευρά από πάνω και αλατίζουμε χωρίς να το παρακάνουμε. Σκεπάζουμε με το τούλι που το στερεώνουμε με μανταλάκια, και τα βγάζουμε στον ήλιο. Την νύχτα τα μαζεύουμε, τη μέρα τα βγάζουμε να λιαστούν. Είναι έτοιμα όταν στεγνώσουν και δεν βγάζουν πια ζουμί, χωρίς όμως να πετσιάσουν τελείως και να μείνει σκέτο φλούδι. (Τώρα που είναι Αύγουστος περίπου μια εβδομάδα) Τα βάζουμε σε βαζάκι με τα μυρωδικά, και καλύπτουμε με λάδι. Τα χρησιμοποιούμε για να εμπλουτίζουμε σαλάτες, για μακαρονάδες μαζί με παρμεζάνα, ή με ξύδι μπαλσάμικο στο πιατάκι για το τσίπουρο.

Η κάπαρη μαζεύεται κατά τον Μάιο. Μαζεύουμε μπουμπούκια κάπαρης και τα βάζουμε σε νερό. Ξαπικρίζουμε αλλάζοντας το νερό κάθε μέρα για 10 περίππου μέρες. Στραγγίζουμε και βάζουμε την κάπαρη σε βαζάκι. Προσθέτουμε λίγο αλατάκι και μια πρέζα ζάχαρη, και απογεμίζουμε το βαζάκι με λευκό ξύδι. Σε λίγες μέρες αρχίζουμε να τις χρησιμοποιούμε. Τουρσί γίνονται και τα βλαστάρια της κάπαρης, οι τρυφερές κορφούλες που δεν έχουν αγκαθάκια. Δεν θέλουν ξεπίκρισμα αλλά ζεμάτισμα για 2-3 λεπτά σε βραστό νερό, και μετά στέγνωμα σε χαρτί κουζίνας και στο βαζάκι όπως τα μπουμπούκια.

Ελιές θρούμπες, μαύρες, ζαρωμένες και γλυκές. Για να φτιάξουμε ελιές θρούμπες, μαζεύουμε τις ελιές ώριμες, μαύρες, τέλος Οκτωβρίου με αρχές Νοέμβρη - αυτή θεωρείται γενικά η εποχή της ελιάς. Κάθε χρόνο όμως, αφήνουμε από δυο κλάρες σε δυό-τρία δέντρα ατρύγητες μέχρι τα μέσα περίπου του Ιανουαρίου, για να ωριμάσουν καλά καλά οι καρποί πάνω στο δέντρο, και να φτιάξουμε τις "ελιές του αρχηγού". Αυτές οι ώριμες ελιές θέλουν ειδική μεταχείρηση. Δεν τις γκρεμίζουμε με το χτένι να τις μαζέψουμε μετά από κάτω με τις λινάτσες... Τις μαζεύουμε μία μία με το χέρι σαν να μαζεύαμε κεράσια. Η ελιά έτσι όπως την μαζεύουμε από το δέντρο είναι πικρή γιατί είναι άγουρη. Ακόμα και όταν μαυρίσει όμως εξακολουθεί να είναι πικρή. Αν παραμείνει όμως στο δέντρο κι άλλο, κατά τα Χριστούγεννα ή και αργότερα, τον Ιανουάριο, μαυρίζει πολύ, σχεδόν μέχρι το κουκούτσι, κι αρχίζει να ζαρώνει και να μαλακώνει από μόνη της πάνω στο δέντρο. Σιγά σιγά, αρχίζει και πιάνει το φλούδι της μια θολούρα σαν πρασινωπή...

Αν έχετε πρόσβαση σε καμιά κληματαριά, αυτή την εποχή, εκτός από τα αμπελόφυλλα μπορείτε να μαζέψετε και βλασταράκια αμπελιού. Οι τρυφερές ακρούλες με τα μικρά φρέσκα φυλλαράκια γίνονται τουρσί, και συνοδεύουν πολύ ωραία το τσίπουρο ή το ούζο. Υλικά: βλασταράκια αμπελιού ξύδι ζάχαρη αλάτι μυρωδικά προαιρετικά και κατά την προτίμησή σας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σπόροι μάραθου, κόκκοι μουστάρδας, πιπέρια διάφορα χρώματα, πιπερίτσες καυτερές Μαζεύουμε μόνο τις τρυφερές ακρούλες από τα κλαδιά. Τις πλένουμε και τις ζεματίζουμε για 2 λεπτά σε νερό που βράζει. Σουρώνουμε. Ανακατεύουμε νερό, ξύδι, αλάτι και ζάχαρη σε αναλογία: 1 lt νερό - 1 φλ.τσ. ξύδι - 2 κουτ.σούπας ζάχαρη - 1 κουτ. σούπας αλάτι. Οι αναλογίες αυτές είναι ενδεικτικές και μπορούν να τροποποιηθούν λίγο αν θέλουμε πιο αλμυρό ή πιο ξινό ή πιο γλυκό. Τοποθετούμε τα αμπελάκια σε βάζο που να κλείνει αεροστεγώς, όσο πιο πολλά γίνεται, να σφηνώσουν. Αν χρησιμοποιήσουμε μυρωδικά, τα βάζουμε κι αυτά ανάμεσα. Ρίχνουμε το υγρό μείγμα ν...

Καλοκαίρι, θάλασσα, ουζάκι και μεζές... Υλικά: 1 κιλό σαρδέλες - 500 γρ αλάτι χοντρό - 2 λίτρα νερό Καθαρίζουμε τις σαρδέλες, κόβουμε τα κεφάλια, και τις πλένουμε. Τις βάζουμε σε ένα δοχείο και τις καπακώνουμε με ένα πιάτο, για να τις κρατήσει στη θέση τους βυθισμένες όταν προσθέσουμε την άλμη. Διαλύουμε το αλάτι στο νερό και το ρίχνουμε στις σαρδέλες. Αν ο καιρός είναι πολύ ζεστός, βάζουμε το δοχείο στο ψυγείο. Τις αφήνουμε 2-3 μέρες, ανάλογα με το μέγεθός τους. Αν είναι μικρές σε δυο μέρες είναι έτοιμες, αλλιώς θέλουν άλλη μια. Σουρώνουμε, τις μεταφέρουμε σε βάζο ή τάπερ και καλύπτουμε με λάδι. Είναι έτοιμες για κατανάλωση. Σερβίρουμε με λάδι και λεμόνι, ή ξύδι αν προτιμάμε. Μπορούμε όμως να προσθέσουμε και πιπερίτσα καυτερή, ή φρέσκο πιπέρι, σκόρδο και μαϊντανό, ή ρίγανη. Με αυτόν τον τρόπο οι σαρδέλες μένουν ζουμερές, δεν βγάζουν τα υγρά τους όπως με το πάστωμα στο αλάτι. Συντηρούνται μέσα στο λάδι, για πολύ καιρό στο ψυγείο. Με τον ίδιο τρόπο, μπορούν να γίνουν και άλλα ψ...