10/11/09

Πλαστελίνη v/s laptop

Εμείς στο νηπιαγωγείο με κάτι πλαστελίνες παίζαμε θυμάμαι... 

Ατάκες Δήμητρας, ετών 3,5, και πάει προ-προνήπιο:

- Μαμά άμα αποφασίσουμε να πάμε στη Γαλλία θα πάμε με αεροπλάνο.
- Πώς το σκέφτηκες αυτό Μιμίκα μου; (οτι μπορεί να πάμε στη Γαλλία εννοούσα εγώ)
- Μα μαμά είναι πολύ μακριά για να πάμε με το κόρσα! (opel corsa)
-Άμα πάμε στο Βόλο, μπορούμε να πάμε με το τραίνο... αλλά συνήθως πάμε με το αυτοκίνητο.
Το μυστήριο λύθηκε στη συγκέντρωση γονέων, όπου έμαθα οτι η θεματική ενότητα που δουλεύουν αυτόν το μήνα, είναι τα μέσα μεταφοράς.

Μετά το σούπερ μάρκετ:
- Μαμά, ξεχάσαμε να πάρουμε σαπούνι... (πραγματι, είχε τελειώσει)
- Ευτυχώς το θυμήθηκε ο μπαμπάς και πήρε.
- Πού είναι να το δω;
- Στο μπάνιο...
Πάει, το βλέπει,
- Α, dettol...
- Που το ξέρεις βρε Δήμητρα;
-Αφού το γράφει... (δηλαδή τί μου λέει τώρα; οτι ξέρει να διαβάσει;)
και συνεχίζει:
- Για τα μικρόβια...

Για την 28η Οκτωβρίου:

- Μαμά, κάποτε τα παλιά τα χρόνια έγινε πόοοοολεμος!! Κάτι άθρωποι ήθελαν να μας πάρουν την Ελλάδα. Η χώρα που ζούμε είναι η Ελλάδα! Ήθελαν να πάρουν τα σπίτια μας... Και ο ταχυδρόμος έφερε τη νύχτα ένα γράμμα (τελεσίγραφο). Ο αμαξάς (Μεταξάς) που ήταν ο αρχηγός της Ελλάδας, το διάβασε και θύμωσε. Και τότε αναγκάστηκε και είπε: ΟΧΙ!!!

Έφερε και μια χειροτεχνία δάφνινο στεφάνι:
- Αυτό το στεφάνι είναι γι' αυτούς που πολέμησαν γενναία... (με δέος)

Να παραγγείλω την britanica, ή έχει βγει καμιά καλύτερη;; ... μπα, μέχρι να την παραλάβω, η μικρή θα λύνει τις απορίες της με αναζήτηση στο Google!


1 σχόλιο:

Aspa είπε...

Τέλειοι διάλογοι! Και εμείς τον Μεταξά, αμαξά τον λέγαμε :)